یادداشت| شش بهمن قبل از انقلاب، شش بهمن بعد از انقلاب

ششم بهمن های 60 آمل همچنان هم قابل تکرار هستند و امتحانش برای دشمن مجانی و البته مهلک خواهد بود.

حرف آنلاین _ شکرالله رضازاده شرمه: برخی از روزها را باید روزهای ویژه در تاریخ نامگذاری کرد مثل همین روز ششم بهمن. ششم بهمن هم در قبل از انقلاب اسلامی گرامی داشته می شد و هم بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، البته دو گرامیداشت کاملا متفاوت و متضاد از هم. به تعبیر دقیق تر میان ماه من تا ماه گردون ، تفاوت از زمین تا آسمان هست.

شاید کمتر کسی فکر میکرد ششم بهمنی که در رژیم منحوس پهلوی از چنان جایگاهی برخوردار بود که میادین و معابری در ایران به آن نام گرفته بودند در بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی هم ، بشدت مورد احترام باشد. این احترام آنچنان شکوهمند هست که بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی در وصیتنامه الهی و سیاسی خود ، به نوعی از آن نام به میان می آورد.

دو رویدادی که در ششم بهمن رخ نمایاند از این قرار هست. در ششم بهمن 1341 محمدرضا پهلوی شاه منفور ایران صاحب پسری می شود که نام او را رضا می گذارند. رژیم منحوس پهلوی هر سال در چنین ایامی، نسبت به گرامیداشت آن با صرف هزینه های گزاف اقدام می کرد.

علت گرامیداشت ششم بهمن در بعد از انقلاب عزیز اسلامی. جریان از این قرار بود که جماعت ضد انقلاب در یک اندیشه وهمی، اقدام به هجوم بطرف شهر آمل بمنظور تصرف آن می کند که البته چون محاسبه آنها بسیار غلط بود لذا ضربه سخت و سنگینی را از اهالی شهر دریافت داشتنند.

محاسبه ای که دشمن در سال 60 داشت دقیقا همان محاسبه غلط را در سال جاری نیز داشت. در سال 60 از روز چهارم بهمن هجوم همه جانبه از جنگل و جلگه بسوی شهر آمل، آغاز می شود. طراحی اینگونه بود که ابتدا آمل بتصرف درآید و بعد محمودآباد و همینطور تا مرکز استان یعنی ساری و بعد هم بطرف پایتخت حرکت تصرفی شروع شود.

تمام امید و انگیزه نتیجه بخشی طرح هجوم سال 60 بر این محاسبه غلط استوار بود که مردم همراهی خواهند کرد. برآورد جماعت ضد انقلاب این بود که مردم آمل نه تنها در برابر هجوم آنان به شهر، مقاومت نخواهند کرد بلکه به آنها در تصرف کامل شهر و اماکن حکومتی، کمک هم خواهند کرد.

مردم آمل چه کردند؟ مردم آمل نه تنها کمکی به ضدانقلاب نکردند بلکه با قرار گرفتن در کنار پاسداران و بسیجیان رشید، با مقاومتی همه جانبه و با تقدیم 41 شهید اعم از زن و مرد، بعد از 48 ساعت یعنی در صبح ششم بهمن، آمل را وجود کریه متجاوزان پاک نمودند و بدین ترتیب، مفتخر به دریافت عنوان” هزار سنگر” از نائب بحق حضرت ولیعصر(عج) خمینی بت شکن شدند.

دشمن در سال جاری هم، دچار محاسبه غلط شد. وقتی در جریان اغتشاشات اخیر، شهر آمل به مثل دیگر شهرها، التهاباتی را بخود دید باز هم دندان طمع دشمن نسبت به این شهر بخوبی دیده می شد که چگونه، مستانه می خندند و می تازد! اما زهی خیال باطل.

خروش مردم غیرتمند و عزت طلب آمل بر علیه یاغیان و آشوبگران، نشان داد که پیمان این مردم با خمینی بت شکن همچنان و البته محکم تر از قبل برقرار و استوارست. آملی ها به مثل همه ایرانیان، برای خامنه ای مظلوم اما به لطف خدا مقتدر با تمام وجود به میدان آمده و می آیند و این چیزیست که بکرات اثبات شده و می شود.

و اما جمله ای هم در مورد ششم بهمن قبل از انقلاب. متولد شش بهمن 41 که از تمام عمرش جز عیاشی و ولگردی، خاطره دیگری ندارد این روزها کمی تا قسمتی هوایی! شده و پشه مافنگیش، هوس قبرستان! کرده است. اگرچه ته این هوس کودکانه و سفیهانه برای همگان از جمله پسرک مذکور، اظهرمن الشمس هست اما بدبخت تر از این پهلوی دربدر، آن حقیر و ذلیلیست که دلش به هارت و پورت بعد از منقل! رضا ربعی دل خوش کرده است.

و کلام آخر اینکه ششم بهمن های 60 آمل همچنان هم قابل تکرار هستند و امتحانش برای دشمن مجانی و البته مهلک خواهد بود. مردم پای کار انقلاب و امام شان هستند محکم تر از قبل. و این پای کار بودن همه جانبه مردم برای مسئولین، مسئولیت آورتر هست. نباید اجازه داد سفره یومیه مردم دست خوش تحولات صفر تا صدی که متاثر از برخی تصمیمات ناصحیح هست شود. سفره ای که دشمن بشدت بدنبال نه تنها کوچک شدن آن، بلکه جمع شدن آن هست.