شورای شهر بندرگز؛ ممنون که آمل را به ما یادآوری کردید

حرف آنلاین: در روزهای اخیر، بازدید اعضای شورای شهر و شهردار بندرگز استان گلستان از شهر آمل، از سوی شهرداری و شورای شهر آمل به‌عنوان «دستاوردی نو» و «تجربه‌ای موفق در مدیریت شهری» بازتاب داده شد. اینکه آمل و بندرگز چگونه می توانند برای هم الگو باشند، اینکه چطور آمل را انتخاب کرده اند هم جای پرسش دارد، اینکه یک شهر با جمعیت 50هزار نفری و یک شهر با جمعیت 500 هزار نفری را زیست اجتماعی و فرهنگی متفاوت چگونه از تجربه های هم سخن می گویند هم بماند اما در این بازدید، پروژه «ایست کار» شهرداری آمل به‌عنوان نمونه‌ای پیشرو در ساماندهی کارگران فصلی به مهمانان معرفی شد؛ پروژه‌ای که گویا قرار است ویترین مدیریت شهری آمل در سال‌های پایانی شورای ششم باشد.

اما ای کاش این بازدید، محدود به یک پروژه و یک قابِ از پیش‌طراحی‌شده نمی‌ماند. ای کاش مسئولان شهری آمل، به‌جای نمایش گزینشی، تصویری کامل‌تر و واقعی‌تر از شهر را به مهمانان خود نشان می‌دادند؛ تصویری که نه‌تنها شامل پروژه‌های عمرانی، بلکه دربرگیرنده زیست روزمره شهر و مسائل اجتماعی آن نیز باشد.

حدود هشت یا ۹ نفر از اعضای شورای شهر بندرگز، به همراه نزدیک به ۱۰ نفر از مدیران شهرداری و شورای شهر آمل، از پروژه ایست کار بازدید کردند و از آن به‌عنوان الگویی موفق یاد شد. اما واقعیت این است که خیابان‌های آمل، همچنان مملو از کارگران فصلی است؛ کارگرانی که صبح‌ها در خیابان‌های ۱۷ شهریور، امام رضا (روبروی بانک صادرات) و دیگر نقاط مرکزی شهر، در جست‌وجوی کار ایستاده‌اند و شب‌ها همان خیابان‌ها را به خوابگاه ناخواسته خود تبدیل می‌کنند.

شاید باید از شورای شهر بندرگز قدردان بود؛ نه فقط برای حضورشان در آمل، بلکه برای یادآوری ناخواسته یک واقعیت تلخ: اینکه پروژه‌ای به نام ساماندهی کارگران فصلی، هنوز نتوانسته مسئله را از سطح خیابان جمع کند. اینکه در شهری با جمعیتی نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر، دستاوردی که برای نمایش انتخاب می‌شود، تنها «ایست کار» است. و اینکه شورای شهر آمل، در شش ماه پایانی دوره ششم، هنوز درباره برخی پرسش‌های اساسی – از جمله جذب نیروی انسانی مازاد – پاسخ روشنی به افکار عمومی نداده است.

بندرگز شهری با حدود ۴۹ هزار نفر جمعیت و بافت اجتماعی متفاوت از آمل است. با این حال، مسئولان آن شهر به‌خوبی می‌دانند که به‌دلیل بیکاری فزاینده در شرق مازندران و استان گلستان، بخش قابل توجهی از کارگران فصلی حاضر در آمل، از همین مناطق به این شهر آمده‌اند. این واقعیت، مسئله کارگران فصلی را از یک موضوع صرفاً شهری، به یک چالش منطقه‌ای تبدیل کرده است.

کاش بازدید مهمانان بندرگزی، به ساعات اداری محدود نمی‌شد. کاش آن‌ها را حوالی غروب، به مقابل ساختمان شورای شهر آمل می‌بردند؛ جایی که شب‌ها، کف سرد خیابان به بستر خواب کارگران فصلی تبدیل می‌شود. جایی که شهروندان، از سر دلسوزی، غذا و نذورات خود را میان آنان توزیع می‌کنند و تصویری تلخ از نقض کرامت انسانی شکل می‌گیرد.

لباس‌هایی که با بندهای نازک بر دیوارهای اطراف ساختمان شورای شهر، پارک‌ها و حاشیه خیابان‌ها آویزان شده‌اند، نه یک تصویر حاشیه‌ای، بلکه نشانه‌ای روشن از یک معضل اجتماعی عمیق‌اند. معضلی که در مجاورت پل‌های تاریخی چندصدساله آمل و رودخانه هراز، تضادی دردناک میان زیبایی‌های طبیعی و تاریخی شهر و واقعیت‌های تلخ اجتماعی آن ایجاد کرده است.

شورای شهر بندرگز، ممنونیم که آمدید؛ شاید حضورتان، بیش از هر گزارش تبلیغاتی، آینه‌ای شد برای دیدن آنچه سال‌هاست در آمل جریان دارد اما کمتر دیده می‌شود.