جهان امروز و قرن حاضر با پدیده‌ای بی‌بدیل بانام فضای مجازی مواجه شده است .

فضایی لایتناهی که تمام کره خاکی را درنوردید و هر جا لازم بود توشه‌ای از آن گرفت و آن را با کمترین زمان و فرصت ممکن دست‌به‌دست به تمام قاره‌ها برد تا پیش از آن‌که رسانه‌های جمعی بخواهند حرف و خبری از آن به میان آورند این فضا بود که بدون هیچ سیاست و سانسوری چرخید.

دراین‌بین سازمان‌های دولتی نیز با اتخاذ سیاست‌هایی وارد این فضا شدند تا مخاطبانشان را از عملکرد و فعالیت‌های خودآگاه سازند و به‌قول‌معروف از این قافله عقب نمانند.

در این وادی بی‌تردید وظایف روابط عمومی‌ها سنگین‌تر و حساس‌تر شد، چراکه باید بازخوردهای مخاطبان را رصد کرده و گاهی هم در کانال‌ها به پاسخگویی انتقادت و تهیه جوابیه‌ها و… بپردازند.

ازاین‌رو وظایف روابط عمومی در این چرخه دچار تحولی شگرف شده است که منبعث از همین فضای مجازی است.

فضایی که وقت معینی ندارد، روزهای تعطیل و غیر تعطیل ندارد و همواره در ۲۴ ساعت مخاطبان خاص و عام آماج اطلاعاتی هستند که بعضا هیچ منبع مشخصی ندارد و از هر سو آزادانه به دست مخاطب می‌رسد.

اگر روابط عمومی‌ها بر اساس وظایف ذاتی خود طبق قانون مطبوعات جوابیه‌ای برای رایانه‌های مکتوب ارسال می‌کردند ولی امروزه باید در این بازار مکاره به ارسال جوابیه و توضیح برای این رسانه جدید نیز مبادرت ورزند که قانونی برای آن علی‌الظاهر نوشته‌نشده است.

روابط عمومی‌ها باید با آگاهی از این موضوع در دام برخی کانال‌های بی‌نام‌ونشان نیفتند و وقت خود را صرف جوابیه نکنند چراکه این کانال‌ها باهدف تخریب و گاهی با اهداف اغراض سیاسی و باج‌گیری مبادرت به انتشار اخباری می‌کنند که هیچ سندیت نداشته و منبع مشخصی نیز ندارند.

غلامرضا شمس ناتری