هر سال درآخر اسفندماه،  به مناسبت روز درختکاری به دامان طبیعت می رویم تا به منظورحفظ محیط زیست و جنگل کاری درختی بکاریم ولی متاسفانه در ماه بعد، یعنی فروردین، به مناسبت روز طبیعت باز به دامان طبیعت می رویم تا هرچه کاشته ایم را نابود کنیم.

 کاش افرادی که تا این حد مقید به رفتن به دامان طبیعت برای گشت و گذار و تفریح هستند کمی هم حس طبیعت دوستی داشتند و در اسفند ماه برای درختکاری اقدامی می کردند اگر اینگونه بود میتوانستیم همیشه طبیعتی زیبا و بکر داشته باشیم و  دِین خود را به آیندگان ادا کنیم.

متاسفانه ما انسانها به شدت انحصار طلب و خودخواه هستیم و تنها به دنبال تفریح و خوش گذرانی های زودگذر خود هستیم. اما امسال کرونا درس خوبی به همه ی ما داد که بدانیم طبیعت هم حق تنفس دارد و ما نه فقط در قبال خود بلکه در قبال آیندگان مسئولیم.

طبیعتی که ما امروز شاهد حضورآن هستیم در طی میلیون ها سال تشکیل و در تمامی اعصار گذشته مورد احترام حیوانات و انسانها بوده  اما با گذشت قرون متمادی، ما انسانها به جای متمدن تر شدن در عوض با تخریب جنگل به بهانه ی توسعه شهری و یا با اقدام به  راه  و سد سازی برای تامین آب شرب مناطق مختلف در طبیعت نفوذ کرده و نظم طبیعی آن را بهم ریخته ایم. جالب است به این نکته اشاره کنیم که  در سال های اخیر این همه سیلاب و مشکلات پیش آمده در نقاط مختلف کشور به خاطرهمین  دخالت های ماانسان ها در نظم مهم طبیعت بوده، دخالتی  که دانسته ویا نادانسته و از روی جهل درطبیعت اعمال کرده ایم.

در سال جدید که بیماری کرونا باعث قرنطینه ی خود خواسته ی ماانسان ها شد و ما نتوانستیم مثل سال های گذشته به دامان طبیعت برویم بی شک محیط زیست پیرامون ما نفسی راحت کشیده و دنیا یک قدم  به سلامتی هوا و خاک نزدیک تر می شود که خود، نشان از طبیعت دوستی این ویروس جدید دارد. ای کاش از این فرصت بهره ببریم و بیشتر بر روی این مهم تامل کنیم که هر کدام از ما فقط نقش تخریب گر طبیعت را نداریم بلکه می توانیم عامل سازنده ی آن هم باشیم.

امید است که پس از اتمام دوران خانه نشینی به جای برخورد شدید تر و سخت تر با طبیعت، هوای طبیعت و محیط زندگی خود را بیشترداشته باشیم. طبیعت، مادر ماست پس  بیایید  ما هم  با مادرمان مادرانه برخورد کنیم.

نیما ارزانی