دیوار مهربانی را با پویش دائمی خون رنگین کنیم

حرف آنلاین، فاطمه عربی: وقت‌هایی شده است که حال دل مان خوب نیست، می‌خواهیم کاری انجام دهیم اما مسائل مالی مانع از انجام آن می‌شود، به ویژه اگر این کمک برای بچه‌ها باشد مثل خرید اسباب بازی، لوازم التحریر، پوشاک حس خوبی به آدم انتقال می‌دهد و تا مدت‌ها با این حال خوش زندگی می‌کنیم.

گاهی دلمان می‌خواهد در کمک هزینه ازدواج، درمان، تهیه جهیزیه و… مشارکت هرچند کوچک داشته باشیم، انجام کار خیر، بستگی به صفرهای حساب بانکی‌مان ندارد، می‌توان مهربانی را به اشتراک گذاشت همانند دیوار مهربانی که در تمامی محله‌های کشور شکل گرفت، دیواری به وسعت دریایی از مهر.

اهدایی که جان می‌بخشد

می‌توان با اهدا خون، زندگی و حیات دوباره را هم به اشتراک گذاشت، خونی که جان می‌بخشد، کافی است شرایطش را داشته باشیم تا خون خود را اهدا کنیم، زندگی افراد زیادی بستگی به تصمیم ما دارد، وقتی می‌توانیم حیاط ببخشیم چرا دریغ ورزیم.

در یک اتفاق یا تصادف شدید که ممکن برای هریک از ما و یا نزدیکانمان اتفاق بی‌افتد، تزریق خون به فرد عنصر حیاتی است، درجراحی‌های بزرگ، عمل سزارین که جان مادری در خطر باشد، بیماران مبتلا به سرطان، هموفیلی و تالاسمی و ده‌ها حادثه دیگر این دریافت خون است که ادامه زندگی را جریان می‌بخشد.

نیاز به تامین خون مثل نیاز به اکسیژن برای بیماران خاص دائمی و همیشگی است، هر قطره از خونمان، جان دوباره به انسانی می‌بخشد، انسانیت را می‌توان در اهدا خون معنا کرد.

اهدای خون

نیاز ۱۴ هزار بیمار خاص مازندرانی به خون

عبدالله محمدی، مدیرکل انتقال خون مازندران در گفت‌وگو با پایگاه خبری حرف آنلاین، با اشاره به وجود ۱۴ هزار بیمار خاص در استان که نیازمند دریافت دائم خون هستند، گفت: ذخیره خونی در استان ۶ روز و نیاز سالانه مابه خون به طور متوسط ۱۲۵ هزار واحد است، همچنین روزانه به طور متوسط ۴۵۰ تا ۵۰۰ واحد خون دریافت می‌کنیم.

وی با بیان این که میزان نیاز روزانه خون در این استان بین۵۰۰ تا ۶۰۰ واحد است، ادامه داد: شاخص اهدای خون در مازندران ۳۷ در هزار است که این رقم در دنیا ۲۵ در هزار می‌باشد.

اختصاص۴۰درصد از خون‌های اهدایی به بیماران تالاسمی

محمدی همچنین کل توزیع خون و فراورده‌های خونی در طول سال را ۱۹۶هزار واحد اعلام کرد که ۴۰ درصد از خون های دریافتی صرف بیماران تالاسمی می‌شود.

کاهش ۱۰ درصدی اهداکنندگان در موج هفتم کرونا

محمدی افزود: با شیوع موج هفتم کرونا، ذخیره خونی رو به کاهش است و با کاهش۱۰ درصدی اهداکنندگان مواجه‌ایم.

وی استقرار واحدهای سیار در روستاها و مناطقی که دسترسی آنان به پایگاه انتقال خون دشوار است را بهترین راه حل دانست و افزود: استفاده از اتوبوس های سیار خون‌گیری، در دنیا مرسوم است، برای تهیه و خرید یک دستگاه اتوبوس سیار و تجهیز آن نیاز به مبلغ ۱۰ میلیارد تومان است که امیدواریم مسئولان استانی و خیران،سازمان را در این امر مهم یاری رسانند، برای مشارکت پر رنگ بانوان نیز از ظرفیت رسانه و شبکه‌های مجازی، مراکز بهداشت و خانه‌های بهداشت شهری و روستایی استفاده کردیم و قرار است در هفته پیش رو یک روز را ویژه برای خونگیری خانم ها اختصاص دهیم.

این مسئول علت نیازمندی بیشتر استان های شمالی به فراورده های خونی را، شرایط اقلیمی، نژاد و قومیت‌ها، گردشپذیر بودن و آمار بالای تصادف ها عنوان کرد و گفن: بیشترین گروه خونی که در استان نیازمندیم،Oمثبت و Oمنفی است.

تنها ۱۰ درصد از خون خود را اهدا می‌کنیم

با آن که زنان نیمی از جمعیت جامعه را تشکیل می‌دهند و با آن که بانوان ایرانی مشارکت خوبی در فعالیت‌های اجتماعی و فعالیت‌های خیرخوانه و بشردوستانه دارند اما به دلیل فقدان آگاهی، تنها مشارکت ۵ درصدی خانم ها را در اهدا خون شاهدیم.

طبق گزارش سازمان انتقال خون کشور، نزدیک به۲۰ میلیون از بانوان شرایط اهدا را دارند.

شاید باورهای غلط از کم‌خونی، ترس از بیماری‌های عفونی و حتی سوزن و ممانعت همسر این عدم استقبال را به همراه داشته است، اگر بدانیم که هر واحد خون اهدایی حدود ۴۵۰ میلی لیتر یعنی معادل تنها ۱۰درصد از حجم کل خون است، آن وقت است که توانیم با اهدا خون، همدلی را به اشتراک بگذاریم، بدن انسان مایع از دست رفته را بعد از ۱۲ تا ۲۴ ساعت جبران می‌کند، بعد از این اتفاق، پلاسما،گلبول‌های سفید و پلاکت ظرف چند روز به طور طبیعی در بدن ساخته می‌شوند و بدن از طریق دستگاه گوارش، آهن از دست رفته را جذب می کند و به مرور طی یک ماه جایگزین می‌شود.

جالب است بدانیم که پویش نذر خون چند سالی است که در کشور ایجاد شده است اما مستمر و همیشگی نیست و تنها در شب های قدر و روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی این اتفاق شکل می‌گیرد این در حالی است که نیاز به خون برای بیماران دائمی است. تنها چهار بار در سال هر سه ماه یک بار آقایان می‌توانند خون اهدا کنند و این شرایط برای بانوان، هر چهار ماه یک بار تعریف شده است.

عمر فراورده‌های خونی پلاکت تنها سه روز است و ذخیره آن عملا غیر ممکن است و تنها راه تامین آن برای بیماران مبتلا به سرطان یا تالاسمی، اهدا خون است. افراد دارای شرایط می‌توانند به طور دائم خون اهدا کنند.

به خاطر اهمیت اهدای خون است که سازمان بهداشت جهانی، جامعه بین‌المللی انتقال خون، انجمن بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر و اتحادیه بین المللی اهداکنندگان خون روز ۲۴ ژوئن را روز جهانی اهدای خون نام.گذاری کردند و سایر کشورها هم ملزم شدند برای افزایش فرهنگ اهدای خون، برنامه‌هایی را داشته باشند. در ایران نیز روز نهم مردادماه، روز اهدای خون نام گذاری شده است.

عباس صداقت، سخنگوی سازمان انتقال خون چندی پیش در گفت‌وگویی گفته است که طبق تحقیقات انجام شده روی اهداکنندگان خون در کشور، تقریبا ۹۰ درصد جمعیت ایرانی گروه خونی مثبت دارند.

وی بیشترین فراوانی گروه خونی را مربوط به گروه ۰ مثبت با ۳۴ درصد و بعد A مثبت با فروانی ۲۷ درصد و بعد از آن مربوط به گروه خونی Bمثبت با فراوانی ۲۳ درصد اعلام کرد و ادامه داد: گروه خونی AB مثبت با فراوانی ۷ درصد و گروه خونی O منفی سه تا چهار درصد، گروه خونی A منفی با فراوانی ۳درصد و دو درصد از جمعیت کشور دارای گروه خونی B منفی و کمتر از یک درصد دارای گروه خونی ABمنفی هستند.

صداقت، افراد دارای گروه خونی ABمثبت را گیرندگان همگانی خون عنوان کرد که می‌توانند از همه گروه‌ها خون دریافت کنند و افراد گروه خونی Oمنفی، اهدا کنندگان دائمی اند و به همه نیازمندان گروه‌های خونی می‌توانند خون اهدا کنند.

وی همچنین تعداد مراجعه کنندگان برای اهدا خون را دو میلیون و ۵۰۰ هزار نفر در سال عنوان کرد که ۵۰۰ هزار نفر اهدا کننده دائم هستند.

اهدای حیات‌بخش

هر واحد خونی که اهدا می‌کنیم زندگی دوباره را به سه انسان می‌بخشد، از یک واحد خونی دریافتی کامل گلبول قرمز، پلاسما، پلاکت و کرایو به دست می‌آید که هریک از این اجزا خونی، برای بیماران مختلف استفاده می‌شود.

خوب است با استفاده از ظرفیت رسانه به ویژه مجازی، که افراد در آن فعالیت های خود را به اشتراک می‌گذارند، از اهمیت اهدا خون غافل نشویم. خیران در فضای مجازی هم بیکار ننشستند و اقدامات خود را در فضای مجازی تبلیغ می‌کنند. گاهی این کمک‌ها، ساختن مدرسه، مرکز درمانی، هزینه تحصیل یا درمان است،گاهی هم می‌توان اهدا خون باشد.

خیران را می‌توان بازوان توانمند در مدیریت اجرایی کشور دانست چرا که اگر کمک و مساعدت آن ها نبود در بسیاری از حوزه ها پیشرفتی نداشتیم، سال گذشته با کمک همین خیران در قزوین احداث بزرگترین سردخانه ملی پلاسما به زمین زده شد که گنجایش ذخیره‌سازی و نگهداری ۱۰۰ هزار واحد پلاسما را دارد، خیری که زمینش را اهدا کرد و خیرانی که حاضر شدند در ساخت و تجهیز آن مشارکت داشته باشند.