✅شکرالله رضازاده شرمه

سخنان اخیر حسن روحانی رئیس جمهور اسلامی ایران را از دو منظر می بایست مورد نظر قرار داد. نخست بعد خارجی آن و دیگری هم بعد داخلی. در نگاه خارجی می توان به این جمعبندی رسید که روحانی در حقیقت دقیقا بدنبال پیام دادن به طرف غربیست. او با نگاه به انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا، چنان جملاتی را بر زبان راند. بنظر حقیر او بدنبال استفاده دوگانه جمهوری خواهی و دموکرات خواهی هست بدین ترتیب که با بیان چنین جملاتی هم از یک طرف به جمهوری خواها کمک می کند تا افکار عمومی رای دهندگان آمریکایی را به این فهم برساند که ایران بر اثر سیاست های سختگیرانه دونالد ترامپ،عطش مذاکره دارد. قطعا این فهم، موجب ارتقا جمهوری خواهان و نامزد آنان در انتخابات یعنی ترامپ در نظرسنجی های انتخاباتی خواهد شد و از طرفی دیگر به جریان دموکرات ها این پیام را می دهد که راه برای مذاکره با وجود همه خباثت ها و خیانت های آمریکایی ها، همچنان باز هست. حسن روحانی خود را مشتاق به مذاکره می نمایاند تا بلکه گوشه چشمی از چشم آبی ها زده شود!!! در بعد داخلی دو نکته را می توان طرح کرد نخست اینکه او با تحریف علت العلل صلح حسنی، در پی این موضوع هست که ایهاالناس ، ای مردم ایران ؛ اگر امروز مرغ فلان قیمت هست و گوشت بهمان قیمت بخاطر عدم مذاکره با کدخداست! در حقیقت او بازهم در خطایی راهبردی و استراتژیک، کلید حل مشکلات را در خارج از کشور جستجو می کند. و نکته دوم داخلی آنکه چون پیش از این کسی و یا کسانی از حوزه در بدابر تحریفات او کلامی نگفت و قلمی نزد لذا او تحریف حقایق تاریخی صدر اسلام را همچنان در دستور کار خود دارد. باید از متولیان حوزه و جمیع حوزویان پرسید تا کجا و تا کی در برابر تحریفات حسن روحانی قصد سکوت و سکون دارید؟! آیا واقعا تحریف تاریخی از سوی رئیس جمهور، برای دوستان قابل کشف نیست؟! جامعه از علما اعلام توقع دارد که در برابر انحراف و تحریف محکم و متقن بایستد و اجازه ندهد رییس دولت هر از چندگاهی به تحریف تاریخ اسلام بپردازد. بدون شک حوزه و حوزویان که با سکوت خود، مسیر را برای تحریف بیشتر فراهم کرده اند در سیئه تمامی تحریفات شخص تحریف گر شریک و سهیم هستند.
و اما جناب حسن روحانی؛ تا کجا بدنبال سراب؟! این برکه که می بینی تنها یک وهم هست. وهمی که هرگز در آن آبی نبوده و نخواهد بود. تاریخ عبرت برانگیز غرب به ما می گوید که جماعت غربی هیچگاه خیرخواه هیچ مردمی نبوده اند. کاش جناب روحانی کمی اهل عبرت گیری و درس آموزی از حقایق می بود که اگر چنین بود هرگز باز هم دست مذاکره بسوی کثیف ترین و کریه ترین موجودات دراز نمی کرد.//