حرف آنلاین: اگر از یک مدیر،مسئول یا نماینده قائم شهری در ادوار مجلس شورای اسلامی بپرسید ساعت ها در خصوص ظرفیت و پتانسیل های این شهر سخنرانی می کند. با چنان آب و تابی در خصوص ظرفیت هایی نظیر وجود کارخانجات نساجی، قرار گرفتن در مسیر کریدور شمال به جنوب،پارک جنگلی، رودخانه های تلار و سیاهرود، نزدیکی به پایتخت، قطب تولید مرکبات، محل زندگی قهرمانان ورزشی بنام جهان و … سخن خواهد گفت که طرف مقابل اگر قائم شهر را ندیده باشد، در حسرت دیدنش تاب نخواهد آورد! در آن روی سکه، اگر هر چهار یا هشت سال یکبار گذرتان به قائم شهر بیفتد غیر از افزایش تعداد زیرگذرهایی که در صورت بارندگی دچار آبگرفتی می شوند، تفاوتی در زندگی شهروندان نخواهید یافت، اما موارد متعددی برایتان بسیار آشنا و شبیه گذشته خواهد بود؛ شعارهای نجات بخش مدیران و نمایندگان و اعضای شورای شهر، عدم حضور سرمایه گذاران، سه خیابان اصلی برای قدم زدن جوانان بیکار، کافه ها و قهوه خانه هایی برای قلیان و سیگار جوانان، مسیرهای بدون تاکسی، شهرک صنعتی بدون کارخانه یا کارخانه های بدون تولید، جلسات و بازدیدهای متعدد مدیران و جاده نظامی برای تک چرخ زدن عصر جمعه ها.

آینده قائم شهر را چه می شود؟ دولت ها یکی پس از دیگری می آیند ولی بهبود کیفیت زندگی جوانان این شهر بر روی پاشنه بلاتکلیفی و بی توجهی می چرخد. منکر تلاش ها  و کوشش فرمانداران و شهرداران و … نیستم ولی این تلاش ها نتیجه دلخواه مردم بویژه قشر جوان نیست. جوانان کار، ازدواج و تفریح می خواهند. اگر مقوله کار و ازدواج را حل شده بدانیم! به غیر از کافه ها و قهوه خانه ها مکان دیگری برای تفریح جوانان قائم شهری وجود دارد؟ پاسخ منفی است؛ جوانان نیازمند تفریح اگر از کافه و قهوه خانه خسته شوند، به قدم زدن در سه خیابان اصلی شهر بعنوان گزینه دوم تفریح پناه می برند. شاید مسخره باشد ولی سال هاست که جوانان این شهر همین دو گزینه را برای تفریح پیش رو دارند و زمانی که بحث جمع آوری قلیان داغ می شود تا مدتی دست یافتن به گزینه اول کمی سخت می شود.

بنظر می رسد دولت مشغول حل مبتکرانه مشکلات مربوط به کار و ازدواج است و برای شعار شاد بودن جوانان تدبیری ندارد.با این اوصاف، شهرداری می تواند تنها امید جوانان برای ایجاد فرصت برای داشتن تفریحات سالم و گذراندن اوقات فراغت باشد. رضا رحیمی شهردار جدید قائم شهر که روز گذشته ابلاغ رسمی خود را دریافت نمود، خود یکی از جوانان این شهر است که می تواند با جلب نظر شورای شهر! و جذب سرمایه گذاران در راستای راه اندازی و ایجاد مراکز تفریحی( نظیر شهرهای همسایه ساری و بابل) اقدام کند. شهرداری با گسترش فعالیت های فرهنگی و برگزاری جشنواره های متعدد با در نظر گرفتن افزایش مشارکت جوانان و گروه های فرهنگی، هنری و ورزشی می تواند در گذران مثبت اوقات فراغت جوان تاثیر بسزایی داشته باشد.

امیدواریم رحیمی بعنوان شهردار جوان این شهر قبل از این که درگیر دغدغه های انتخاباتی اعضای فعلی و آینده شورای شهر شود، هر چه زودتر زمینه های اساسی  لازم که تنها رایزنی  و مذاکره و دعوت از سرمایه گذاران می باشد را بصورت جدی نه نمایشی، آغاز کند و جوانان قائم شهر که از شغل مناسب و ازدواج بهره ای نبرده اند، حداقل در حوزه تفریحات و اوقات فراغت شاهد تحولاتی اساسی باشند.

 

اسحق پاک نیا