فایده یا ضرر حضور انبوه گردشگران و مسافران در مازندران بویژه در ایام نوروز بحث داغ محفل های عمومی و خصوصی است.منتقدان این حضور انبوه آن را به هجوم تشبیه نموده و  تنها فایده آن را زباله می دانند اما موافقان افزایش درآمد عمومی و گردش مالی را از تاثیرات آن می پندارند.واقعیت این است که نمی توان فایده و زیان جمعیت میلیونی مسافران و گردشگران را جدای از هم دید، این موضوع از چند وجه قابل بررسی است.

به اذعان کارشناسان نمی توان درآمد میلیونی این جمعیت میلیونی را نادیده گرفت و به دلایلی نظیر افزایش زباله، ترافیک و خدشه دار شدن فرهنگ بومی روستاها حضور انبوه گردشگران و مسافران را به باد انتقاد گرفت.در حال حاضر صنعت گردشگری علمی مدیریت می شود؛مشکلات و معضلات شناسایی شده و راهکارهای آن مشخص است.پس بهتر است منتقدان افزایش زباله و ترافیک مسیر پیکان انتقادها را تغییر داده و مشکل را در جای دیگر جستجو کنند.

در واقع مشکل در مدیریت کلان است،همانطور که اشاره شد راهکار مشکلات موجود است و مدیران ارشد استان در دولت های مختلف و نمایندگان ادوار استان از آن آگاهی لازم را داشته و دارند حال چرا وضعیت به اینگونه است!

تولید زباله از سوی مسافر امری اجتناب ناپذیر است ولی اگر استانداری،شورای شهرها و شهرداری ها کارخانه های زباله سوز را تاکنون راه اندازی نموده و مدیریت صحیح پسماند را اجرایی می کردند دیگر زباله گردشگر به معضل تبدیل نمی شد.

ترافیک هم همینطور؛اگر طی سال های از دست رفته توسعه جاده های برون شهری و درون شهری طی یک برنامه بلند مدت به پایان می رسید دیگر غصه ترافیک را نمی خوردیم، متاسفانه به جهات مختلف دچار نقص هستیم و این نقص ها در ریشه یابی آشکار می شود. بعنوان نمونه، همین برنامه ریزی بلند مدت که اشاره شد؛ اگر برنامه ای نوشته شود با تغییر مدیران و نمایندگان برنامه  نیز تغییر می یابد و بودجه ای که باید برای ادامه یک پروژه هزینه شود برای یک یا چندسال در پروژه دیگر هزینه می شود و در نتیجه شاهد افزایش طول عمر به ثمر رسیدن طرح ها و پروژه ها هستیم.

نکته مهم دیگر در خصوص ترافیک و زباله این است که خود شهروندان استان به چه میزان فرهنگ شهرنشینی را رعایت می کنند؟ ! بارها شاهد پرتاب زباله از خودرو و حتی آپارتمان بودیم. آیا پارک دوبله در روزهای مختلف سال را مسافران انجام می دهند؟ مطمئنا مهمان جرات پرتاب زباله در شهر، روستا و جنگل تمیز را به خود نمی دهد. به نظر می رسد یکی دیگر از راه های کاهش ناهنجاری از سوی مسافران، رعایت اصول شهرنشینی از سوی مازندرانی ها می باشد.

از سویی دیگر تبدیل سفرهای انفرادی به تورهای گردشگری موجب کاهش ناهنجاری های صنعت گردشگری خواهد شد. هنگامی که افراد با خودروی شخصی به یک منطقه سفر می کنند امکان نظارت و کنترل آنان در هیچ زمینه ای وجود ندارد ولی اگر علاقه مندان به طبیعت مازندران به همراه تورهای بومگردی و طبیعت گردی وارد استان شوند، مسائل فرهنگی و زیست محیطی قابل کنترل خواهد بود و دیگر شاهد ترافیک های انچنانی در شهرها نخواهیم بود. نظارت و تقویت دفاتر خدمات مسافرتی استان راهکار تغییر ذائقه ایرانی ها برای سفر گروهی به مازندران است.

مدیران استان هوشیار باشند که استان های کم مسافر شدیدا به دنبال جذب مسافران و گردشگران علاقه مند به مازندران هستند. بعنوان نمونه استاندار سیستان و بلوچستان در جمع خبرنگاران حوزه میراث فرهنگی که در قالب یک تور برای معرفی جاذبه های سیستان و بلوچستان از تهران به این استان سفر کرده بودند، از مردم خواست که به جای اینکه چندین ساعت در ترافیک جاده های شمال معطل شوند به سیستان، استان چهار فصل با خیابان های خلوت سفر کنند و از طبیعت لذت ببرند.

کارشناسان حوزه گردشگری معتقدند که مدیران ارشد استان هر چه سریعتر نسبت به تجهیز و بهبود حوزه پسماند، ترافیک و برنامه ریزی برای توسعه گردشگری پایدار اقدام کنند تا در آینده نه چندان دور ضمن اینکه شاهد کاهش حضور گردشگران در مازندران نباشیم، طبیعت شگفت انگیز استان را برای نسل های آینده نیز حفظ کنیم.