سهیلا محمدی: مهلت صدروزه استاندار مازندران به مدیران شهرستان‌ها در سال جاری جهت پیگیری مطالبات مردم ، تعیین تکلیف سرنوشت پروژه‌ها و ارائه عملکرد به رسانه‌ها در حالی به پایان رسید که کارنامه سید امیر حسینی جو فرماندار شهرستان تنکابن نامشخص و دامنه عملکرد دولت نامعلوم است. در روزها و ماه‌هایی که گذشت، تنکابن آبستن مسائل مهمی بوده و پاسخ‌گو نبودن مدیران ارشد و سکوت معنادار باوجود تأکید احمد حسین زادگان استاندار مازندران مبنی بر پاسخ‌گویی مدیران به همه‌ی رسانه‌ها قابل کامل و تعمق است.
موضوعاتی چون استعفای مبهم شهرداران شیرود و خرم‌آباد ،دستگیری تنی چند از مدیران ، درگیری و اختلافات شوراهای شیرود و نشتارود از یکسو و تخلفاتی که از زبان برخی از اعضای شوراها بیان‌شده و بیانگر وجود رانت و لابی‌های گسترده در پشت پرده است ، وقوع سیل مخرب و سرنوشت نامعلوم برخی از پروژه‌های عمرانی و بسیاری دیگر از عزل و نصب‌ها از سویی دیگر که نیازمند شفاف‌سازی هستند. همچنین ارائه عملکرد صدروزه به رسانه‌ها که نه‌تنها در این صد روز بلکه طی ماه‌های متوالی انجام‌نشده ، محور پرسش‌های خبرنگاران است که همچنان بی‌پاسخ‌مانده است.
سکوت فرماندار ویژه شهرستان تنکابن در برابر بیشتر مباحث به وجود آمده و نیز عدم برگزاری نشست مطبوعاتی با خبرنگاران در حالی است که وی رویکردی گزینشی نسبت به رسانه‌های تنکابن در پیش‌گرفته و تنها عده معدودی از خبرنگاران همراه با خود را مقدم می‌داند که این برخورد گزینشی با رسانه‌ها را می‌توان ناشی از ضعف فرمانداری ویژه تنکابن درزمینهٔ پاسخ‌گویی رسانه و ابهامات شکل‌گرفته در اذهان افکار عمومی دانست.
به همین سبب لازم است به این مسئولان یادآور شود که با توجه به رشد و گسترش شبکه‌های اجتماعی، عدم پاسخگویی و شفاف نبودن موضوعات از سوی آنان تنها به گسترده شدن دایره شایعه‌سازان کمک کرده و شهرستان را دچار چالش و به حاشیه می‌برد. ازاین‌رو به فرماندار ویژه تنکابن و معاونانش به جهت پیگیری بهتر مطالبات مردم پیشنهاد می‌شود تا از ظرفیت تمامی رسانه‌ها در شهرستان بهره بگیرند و نظارت بیشتری را بر عملکرد دستگاه‌های اجرایی ، نهاد ها و سازمان‌ها لحاظ کنند . مسلماً ادامه این روند که موردنقد بسیاری از خبرنگاران شهرستان است، نتیجه‌ای جزء بی‌نظمی و بهره ناچیز از ظرفیت‌ها ندارد، از سوی دیگر سبب ایجاد فاصله‌ای فاحش بین مردم و مسئولان شده که صدالبته این رویه در گام دوم انقلاب اسلامی و با توجه به حساسیت‌های موجود در جامعه، به‌هیچ‌عنوان مطابق با منویات مقام معظم رهبری و به‌صرفه و صلاح کشور نیست.
و در انتها طرح چند پرسش از فرماندار ویژه تنکابن درباره مدیریت چهارساله در این شهرستان ثروتمند ضروری به نظر می‌رسد:
۱ – وضعیت مقایسه‌ای شاخص توسعه شهرستان نسبت به گذشته و چشم‌انداز وضعیت توسعه شهرستان در آینده را بر اساس آمار و ارقام توضیح دهید. برای مثال میزان سهم بری شهرستان از بودجه استان در سنوات قبل چقدر و در دوران تصدی شما به سمت فرماندار به چه میزان است؟
۲- جهت بهبود وضعیت معیشت همگانی ، مبارزه با فقر و میزان امید به زندگی و ایجاد روحیه امید و نشاط در بین مردم چه اقداماتی انجام شد؟
۳- درزمینهٔ ایجاد اشتغال واقعی بدون در نظر گرفتن آمارهای نمایشی ، کارآفرینی و بررسی مهاجرت در تنکابن چه‌کارهایی انجام شد ؟
۴- در میزان جذب سرمایه و ایجاد بسترهای سرمایه‌گذاری جهت احیای اقتصاد بیمار شهرستان تا چه میزان موفق عمل کردید ؟ آیا به‌طورکلی در این زمینه عملکردتان چیست؟
۵-میزان دستاوردهای عمرانی در شهرها و روستاهای تنکابن چقدر پیشرفت داشته است ؟
۶- در مبارزه بارانت خواری و جلوگیری از انحصارطلبی باوجود دستگیری‌های تنی چند از مدیران شهرستان چه فعالیت‌های صورت گرفته است؟
۷- نتایج چهارساله جلسات ، دیدارها و بازدیدها ، تصمیم‌گیری‌ها و تصمیم سازی های فرمانداری و دستگاه‌های اجرایی شهرستان و تأثیر آن بر کیفیت زندگی مردم تنکابن چگونه است ؟
۸- از ۲۲۷ پروژه نیمه‌تمام تنکابن که آمار آن در یکم شهریور سال ۹۴ از زبان خودتان بیان شد، کدام‌یک به بهره‌برداری رسیده یا خواهند رسید ؟
و ده ها پرسش دیگر درزمینهٔ های افزایش یا کاهش آسیب‌های اجتماعی ، جوانان و بانوان و … که طرح یکایک آن در این مجال نمی‌گنجد اما ازآنجایی‌که مطالبه گری حق رسانه و دانستن حق مردم است امید می‌رود پاسخی درخور به این پرسش‌ها داده شود.