سید عباس موسوی سخنگوی وزارت امور خارجه کشورمان در جلسه مطبوعاتی هفتگی خود در پاسخ به سوالی پیرامون انتشار خبری مبنی بر نامه‌نگاری دکتر محمدجواد ظریف به رهبر معظم انقلاب با موضوع سریال گاندو، ضمن تایید ارسال چنین نامه‌ای و با تاکید بر تلویزیون نگاه نکردن وزیر امور خارجه!، علت نگاشتن آن را دغدغه شرعی ذکر کرد و به‌نوعی این‌گونه بیان کرد که جناب ظریف به دنبال حجت شرعی برای ادامه کار در وزارت خارجه می‌گردد. به نظر می‌رسد در همین ارتباط می‌توان نکات زیر را مطرح کرد:

۱_ چرا جناب ظریف از نقد شدن واهمه دارد؟! چرا ایشان برای خود حصار امنی را قائل است که به هیچ وجه نباید مورد نقد قرار گیرد؟! اگر سریال مورد نظر او حقیقت را بیان نکرده است چرا و به چه علت وزارت خارجه رسما و به‌صورت مشخص اشاره نمی‌کند که کدام قسمت یا کدام سکانس و کدام فریم از سریال” گاندو” خلاف واقع  و دور از حقیقت است؟! به‌خوبی به یاد داریم که دکتر ظریف در ایام مذاکرات نفس‌گیر هسته‌ای _که به تعبیر زیبای رهبر معظم انقلاب  تلاش کردند و زحمت کشیدند _ به‌صورت کاملا یک طرفه و یک سویه در رسانه ملی حاضر می‌شد و در جاده‌ای یک طرفه، به رد تمامی نقدها می‌پرداخت. البته ایشان در برنامه نگاه یک شبکه اول در همان ایام زمان خوب نقد را بعد از امضاء عنوان نموده بود که فارغ از اینکه وقتی کار انجام‌شده باشد و امضا پای توافق‌نامه زده شود دیگر نقد چه فایده‌ای دارد خوب الان در زمان بعد از توافق  به سر می‌بریم . چرا اکنون هم طاقت تان کم است از اینکه مورد نقد قرار گیرید؟! “گاندو” خلاف گفته خوب شما راستش را بگوئید. آسمان‌وریسمان بافتن برای چیست؟! چرا آن موقع که روزنامه‌ها و رسانه های حامی و وابسته به دولت شب و روز در بوق و کرنا می کردند که ناجی ملت رسید و مملکت فلان و بهمان خواهد شد جناب وزیر خارجه دست به قلم نشده و دوستان خود را از اغراق در قصه پر غصه برجام برحذر نداشت؟! قطعا خوشحالی  و سیر در آن همه تعریف و تمجیدهای افراطی که البته تا به الان هم ادامه دارد، اجازه نقدپذیری را نخواهد داد.

۲_ یکی از مهم‌ترین و به عبارتی چالشی ترین سکانس های سریال پرمخاطب “گاندو” آنجائی بود که عنوان شد برخی به دنبال  القاء این نکته که دستیابی ایران به پول های بلوکه‌شده خود نتیجه توافق برجام است. در این سریال بخوبی از این موضوع پرده‌برداری شد که دستیابی به این پول نه محصول برجام بلکه نتیجه مجاهدت و مقاومت خاموش  اما محکم و مقتدر افراد خارج از وزارت امور خارجه بوده است. اگر این سکانس اشتباه هست و یا تحریف حقیقت، چرا وزیر امور خارجه که ظاهرا تلویزیون نمی‌بیند شفاف‌سازی نمی‌کند که اصل قصه چیست؟! دیگر چیز پنهانی هم در این زمینه وجود ندارد که کسی بگوید به خاطر اخبار طبقه‌بندی‌شده صلاح نیست گفته شود هر چه بود در ” گاندو” بیان شد خوب دوستان وزارت خارجه شفاف بیایند و بگویند قصه چه بود. وقتی چیزی گفته نمی‌شود اما جوسازی می‌شود آنگاه تصور می‌شود که روایت سریال درست است و دستان مخالفان سریال خالیست. اگر واقعا آنچه که در سریال مطرح شد صحت ندارد خوب آقایان بیایند و راستش را بازگو کنند.

۳_ پیش از این هم برخی از دولتمردان در واکنش به سریال “گاندو” می‌گفتند تنها ۲۰ درصد آن حقیقت دارد و ۸۰ درصد آن تخیلی هست. عرض این است حتی اگر ۲۰ درصد هم حقیقت داشته باشد بازهم فاجعه هست و حضرات باید پاسخگو باشند. جناب ظریف پاسخ همان ۲۰ درصدی که هم قطاران او پذیرفتند را لطفا بدهد مابقی  پیشکش!

۴_ و بالاخره اینکه سخنگوی وزارت خارجه از حساسیت وزیر خارجه کشورمان پیرامون حجت شرعی برای ادامه کار در وزارت خانه مذکور خبر داد که البته این حساسیت (کاملا به درست) از طریق اخذ نظر از رهبر معظم انقلاب قابل تامین است. ضمن اینکه از وزیر مشترع و متدینی چون محمدجواد ظریف این حساسیت کاملا قابل انتظار است اما باید به این نکته توجه نمود جناب ظریف که نامه رهبری می‌تواند برای او حجت آفرین باشد اکنون باید پاسخ دهد که چرا در داستان برجام به نامه ۹ بندی رهبری توجهی نشد؟! چرا این ۹ بند که بسیار منطقی بود هیچگاه عملیاتی نشد؟! قطعا اگر آن ۹ بند عملیاتی می‌شد امروز شاهد این نبودیم که از برجام تنها نه جنازه بلکه تابوتی خالی برجای بماند. اگر جناب ظریف کلام رهبری را حجت می‌داند _که بدون تردید حجت می‌داند_  اینک باید پاسخ رفتار دو گانه خود را بدهد که چگونه در قصه پر غصه برجام بدنبال وجاهت شرعی نبود اما اینک در مورد سریال” گاندو” آن را جستجو می‌کند؟!

شکرالله رضازاده شرمه