اسحق پاک نیا

کرونا ثابت کرد که اگر مردم نخواهند کنترل نمی‌شود. دولت هر طرح و برنامه‌ای را در جامعه بخواهد اجرا کند باید توانایی اقناع‌سازی مردم را داشته باشد تا همکاری کنند. کرونا یکی از این موارد است، چون مردم همکاری نمی‌کنند شاهد وضعیت اسفباری هستیم. در بخش اقتصادی هم همینطور است، هجوم مردم برای خرید دلار و سکه به دلیل عدم اعتماد به سیاست‌های اقتصادی دولت، تمام معادلات اقتصادی را به‌هم زده است؛ تحریم و جنگ اقتصادی هم‌جای خود.

اما کووید۱۹ شوخی ندارد. سکه و دلار نیست که کاهش و افزایش ناگهانی قیمت را بشود تحمل کرد، موضوع جان انسانهاست. آن‌هم نه فقط جان یک شخص که به ضوابط و قواعد پایبند نیست، بلکه آن یک شخص جان دیگران را هم به‌خطر می‌اندازد. افزایش اعتماد عمومی در کنار بهبود شرایط اقتصادی تنها راه کنترل کووید۱۹ است. مردم به توصیه‌های دولتی که مواد اولیه تولیدکننده‌اش در گمرک خاک می‌خورد و در فروشگاه‌ها روغن پیدا نمی‌کند گوش نمی‌کنند حتی اگر به قیمت جان خود و دیگران تمام شود. اصناف زمانی برای رعایت محدودیت‌ها پای کار می‌آید که شاهد نظارت دقیق و اجرای کامل از سوی دولت باشند، نه آنکه مغازه‌ها یکی در میان باز باشد یا فروشگاه‌ خیابان‌ فرعی کاسبی کند اما در خیابان اصلی به اجبار ببندد. مردم هنگامی به تیتر رسانه‌ها توجه می‌کنند که شاهد تناقضات در گفتار و کردار دولتمردان نباشند.

همه مردم به این باور نرسیده‌اند که باید توصیه‌های وزارت بهداشت را رعایت کنند تا از این بحران عبور کنند. هنوز متقاعد نشدند که حدود ۵۰ درصد مبتلایان نتیجه دورهمی‌های خانوادگی است. بنابراین از هر طریقی که شده به رفتارهای غیراصولی خود ادامه می‌دهند؛ قبل از زمان اعمال محدودیت به شمال هجوم می برند یا در باغات و روستاها عروسی می‌گیرند، دورهمی خانوادگی و جشن تولد هم که جای خود دارد!

به نظر می‌رسد لازم نیست دولت فعالیت خاصی برای جلب اعتماد عمومی انجام دهد، فقط کافیست وعده هایی که می‌دهد را با تمام وجود اجرایی کند. شرایط لازم را برای بهبود پایدار معیشت مردم ایجاد کند نه آنکه هرزگاهی با پرداخت ۱۰۰ یا ۵۰ هزار تومانی برای هر نفر شعار بهبود معیشت را بدهد.

اختلاف و لج‌بازی دولت و مجلس در موضوعات مختلف هم جای در این بحبوبه شیوع ویروس کووید۱۹ و بحران معیشت مردم، جای خود دارد!